Vorige

DHV MC1 Zaalkampioen!

12-2 Nieuws

DHV MC1 ongeslagen naar een stormachtig kampioenschap! 

 

Aantredend in de sub-topklasse mocht zaal DHV MC1 gelijk beginnen tegen concurrent EHV MC1 in de competitie. Een aantal doelen waren duidelijk vastgesteld: Ook na splitsing van de teams in de zaal blijven wij een team, aanvallend en bevrijdend hockey spelen en op alle gebieden ons blijven ontwikkelen zoals we op het veld bezig zijn. Met deze doelstellingen zal het resultaat zijn dat wij bovenaan eindigen. 

 

De eerste wedstrijd was gelijk een genot om naar te kijken, waar meteen zichtbaar werd wat het doel van deze meiden was. Na snel 1-0 achter te staan uit een bijna onmogelijk hoek werd er een stapje extra gezet. De fysieke tegenstander kon duwen, pressen, trekken,  maar wij bleven rechtop staan. De ene aanval was nog mooier dan de andere. Zo eindigde de wedstrijd in een 5-2 overwinning. Dat smaakt naar meer. Vervolgens moet je na zo’n energieke wedstrijd spelen tegen het volgende team dat graag de bus parkeerde om de cirkel heen. Na een snelle 1-0 voorsprong gingen veel kansen er net niet in: ballen op de paal, keeper die in de weg stond of spelers die bal van de lijn plukt. Laatste minuut nog een strafcorner tegen, maar daar was de energie weer en deze werd vakkundig onschadelijk gemaakt. 1-0 winst en dus begon het met een 6-punten weekend. 

 

De tweede wedstrijddag was tegen een bekende uit de voorbereiding van het veld. Bully MC1 was de tegenstander en dit was toen al erg spannend. Dat je een kampioenschap moet verdienen was maar al te duidelijk. Een keeper die er in Enschede achter kwam dat er geen keepersspullen waren. MC1 zou MC1 niet zijn als we dit konden oplossen. Plan B werd uitgeschreven, getekend en verteld door EJ. Ondertussen veel ouders op pad om ergens een pak vandaan te halen. Uiteindelijk het pak mogen lenen van het voor ons spelende team. Echter door deze verwarring kwam ook hier snel de 1-0 voor Bully. Dekkingsfout en gewoon niet scherp beginnen. Tegenstander had ons zien spelen in de eerste wedstrijd en ging vanaf dat moment de voorsprong verdedigen. Uiteraard wisten wij na hard trainen hoe hiermee om te gaan en de eindstand was 2-1 voor ons. Iedereen op scherp en gebrand in de tweede wedstrijd. De tegenstander werd van links naar rechts gestuurd en zo werd ook dit weekend 6 punten gehaald. 12 punten uit 4 wedstrijden was niet verkeerd, maar waar bleef dat bevrijdende hockey en tijd voor een beter doelsaldo. 

 

Op initiatief van de meiden werd er een extra training ingezet en uiteraard was het tijd voor het lang verwacht toptoernooi van Marcel Balkenstein. Cadeautje van EJ, maar dan moesten we natuurlijk wel naar Valkenswaard. Leren, groeien en onszelf vergelijken met de top van Nederland namen wij mee als doelen. Het baltempo ging omhoog en met vooral sterke strafcorners werden de eerste wedstrijden gewonnen. Toen kwam Rotterdam MC1 en dat was natuurlijk een grote test voor onze meiden. Al snel was duidelijk dat dit een leuke wedstrijd ging worden. Direct vanuit de eerste omschakeling kwamen we met 1-0 voor. Na 10 minuten schuiven, wisselen van systemen, tegenstander onder druk zetten volgde de 2-0 op bijna identieke wijze. Zichtbaar vanuit de training. Het allerbelangrijkste wat er dan gebeurd is de glimlach en trots op alle gezichten. En dat was bij iedereen het geval, zowel de spelers die op dat moment op de bank zaten als de spelers op het veld. Uit een goede aanval volgde de 2-1 voor Rotterdam. Met nog 5 minuten te spelen kregen we een strafcorner. Deze werd er uitgelopen, maar op een voet, dus nieuwe kans. De volgende kans ging 2 cm naast de paal. De bal werd snel weer ingebracht en werd meteen afgemaakt 2-2. De scherpte daarna ontbrak en ook de 3-2 werd door Rotterdam gemaakt. De teleurstelling was groot, maar even toch de feiten herhaald en dan dit pas de eerste nederlaag was sinds de start van het seizoen, waarvan 80 procent uit 1e jaars spelers bestaat. De wedstrijden daarna was de batterij leeg en waren Schaerweijdeen Bloemendaal een maatje te groot. 

 

Met 2 prachtige overwinningen in onze eigen Indian Maharadja Dome werd de stijgende lijn doorgezet. Een 9-1 en een 8-2 overwinning. Ook persoonlijke doelen werden deze wedstrijden behaald. Van een mooie strafcorner tot het eerste doelpunt tijdens hun hockeycarriere. Genieten voor zowel ouders, spelers, toeschouwers, scheidsrechters als de begeleiding. 

 

Een week later is het tijd voor de tweede wedstrijd tegen EHV MC1. Echter de eerste wedstrijd van de dag was tegen Twente, gefloten door de manager van EHV. Maar wij laten ons niet afleiden door randzaken en winnen deze wedstrijd zeer verdiend met 4-2.

 

EHV heeft ons in de afgelopen weken kapot geanalyseerd, maar uiteraard passen wij ons systeem natuurlijk ook graag even aan voor deze tegenstander. Een afgeladen wedstrijd spelen in het hol van de leeuw (bij EHV) is natuurlijk ook wel leuk. Ouders verzamelen zich en de tribune was volledig gevuld. Doel was dus het nieuwe systeem van EHV onschadelijk maken en natuurlijk laten zien wat wij hebben geleerd. Nog een veel belangrijker doel om ons op te focussen was elkaar coachen. Elkaar vertellen wat iemand goed doet en wat iemand beter kan doen. Dit is niet gemakkelijk. 

 

De wedstrijd begon en er was meteen duidelijk dat dit een zeer dynamische wedstrijd ging worden met 2 aanvallende ploegen. Door de snelle omschakeling werden wij helaas vaak nog fysiek opzij gezet of letterlijk over de balk. Dan is daar de eerste strafcorner voor ons. Samen bespreken welke variant en boem 1-0. De zaal ontploft, ouders gaan op de banken staan en de supporters van EHV gaan nog harder roepen. Rust. Wat gaan we doen? Spelen op resultaat, maar zeker niet achterover leunen. Initiatief blijven tonen en snel omschakelen. Het bleef lang 1-0 tot 5 minuten voor tijd. Individueel balverlies op de eigen helft zonder rugdekking en de 1-1 was gemaakt. Leuk voor de wedstrijd en natuurlijk de laatste 5 bloedstollende minuten. Echter hebben wij geleerd dat 1-1 in deze situatie ook een uitstekend resultaat is en de wedstrijd werd uitgespeeld. Stapelen op de keeper dan maar, want dat hoort natuurlijk bij zo n mooie resultaat in een erg goede wedstrijd. 

 

De laatste competitieronde is helaas pas 3 weken later, maar wij moesten er alles aan doen om in onze flow te blijven. Dus gewoon doorgaan met hard trainen, elkaar coachen, elkaar scherp houden en natuurlijk die grote glimlach op onze gezichten houden. Dan is het weekend aangebroken en gaan wij op zaterdag eerst bij de talenten van de jongens C1 kijken op het NK in Rotterdam. 

 

Toen kwam Chiara om de hoek kijken en wij waren niet blij met haar. Zij zorgt ervoor dat wij niet onze kampioenswedstrijden mochten spelen. Maar aan de andere kant mogen wij zeggen dat wij ongeslagen kampioen zijn geworden! De begeleiding en de meiden zijn allen trots. Wat een heerlijke teamprestatie en wij kijken uit naar het veldseizoen, maar ook alweer naar het volgende zaalseizoen.

 
12-2-2020